Trądzik ropowiczy uszkadza cerę

Trądzik ropowiczy jest jedną z odmian trądziku pospolitego. W okresie pokwitania każdy człowiek ma mniej lub bardziej nasilone zmiany trądzikowe, które u większości osób w życiu dorosłym samoistnie ustępują. Istnieje twierdzenie, że im wcześniej pojawia się trądzik tym większe jest prawdopodobieństwo cięższego i długotrwałego przebiegu choroby. Wprawdzie kobiety i mężczyźni dotknięci są nim w porównywalny sposób, to jednak mężczyźni częściej narażeni są na cięższe postacie trądziku pospolitego.

Zmiany trądzikowe – gdzie najczęściej występują?

Z powodu lokalizacji zmian trądzikowych takich jak twarz, dekolt czy plecy dla wielu osób choroba ta stanowi duży problem psychospołeczny. Trądzik występuje w okolicach bogatych w gruczoły łojowe, charakteryzuje się łojotokiem, tworzeniem zaskórników, krostek zapalnych, grudek i blizn. Czynnikiem usposabiającym wystąpienie trądziku jest skłonność do nadmiernego wytwarzania łoju i rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Trądzik ropowiczy (acne phlegmonosa), w którym obok zmian typowych dla trądziku młodzieńczego tworzą się torbiele ropne, goi się przez bliznowacenie-blizny są nierówne, wciągnięte. Przyczyną wystąpienia tego typu trądziku, jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i skłonność skóry do bliznowacenia.
Odmianą trądziku ropowiczego jest tak zwany trądzik odwrócony. Dzieli się on na trądzik krostkowo-grudkowy rozproszony i punktowy. Klinicznie zmiany wyglądają identycznie jak w trądziku ropowiczym. Są to najczęściej duże torbiele ropne, albo wręcz guzy, wypełnione treścią ropną połączoną niekiedy z krwią. Po nacięciu takiej cysty pozostaje zazwyczaj kraterowate wgłębienie, gojące się przez bliznowacenie. Trądzik odwrócony może przejść w formę trądziku skupionego, z licznymi, zlewającymi się zmianami skórnymi.

Leczenie trądziku ropowiczego

Leczenie trądziku ropowiczego powinien prowadzić lekarz dermatolog. Jeśli zmiany trądzikowe nie są bardzo liczne, rozpoczyna się leczenie od podawania antybiotyków, wśród których najistotniejsze znaczenie kliniczne maja tetracykliny. Oprócz silnego działania antybakteryjnego, hamują także aktywność chemotaktyczną granulocytów wielojądrzastych i tym samym zmniejszają stan zapalny. Jeśli po 3 miesiącach leczenia nie obserwuje się poprawy należy zmienić antybiotyk. Jeśli natomiast widoczna jest poprawa, zmniejsza się dawki tetracyklin o 500mg na miesiąc.
Niejednokrotnie trądzik ropowiczy jest w bardzo zaawansowanym stadium i wówczas zamiast antybiotyków rozpoczyna się leczenie od podawania preparatów izotretynoiny podawanej doustnie (Roaccutane). Lek ten działa na wszystkie mechanizmy prowadzące do powstania trądziku. Zmniejsza on wydzielanie łoju, redukuje liczbę bakterii, działa przeciwzaskórnikowo i przeciwzapalnie. Izotretynoinę stosuje się w dawce 0,5-1,0 mg/kg na dobę przez 4-6 miesięcy. W razie konieczności kurację powtarza się po 6 miesiącach.

Podczas stosowania tego preparatu oraz w 2 miesiące po zakończeniu leczenia nie należy zachodzić w ciąże, gdyż lek ten wykazuje działanie teratogenne dla płodu (przez zastosowaniem izotretynoiny należy wykonać test ciążowy). Ponadto przed włączeniem retinoidów należy wykonać badania kontrolne oceniające poziom transaminaz, bilirubiny oraz trójglicerydów (izotretynoina podwyższa te parametry). W ciągu pierwszych tygodni leczenia może wystąpić suchość śluzówek oraz przejściowe zaostrzenie zmian.

Leczenie trądziku a zabiegi dermokosmetyczne

Oprócz typowego leczenia doustnego ogromne znaczenie w leczeniu i zapobieganiu powstawania blizn mają liczne zabiegi dermokosmetyczne. Najczęściej wykonywany jest peeling, czyli ręczne ścieranie naskórka przy wykorzystaniu urządzeń mechanicznych, złuszczanie naskórka, oraz jego zamrażanie podczas krioterapii.
Najczęściej stosowaną formą peeling jest peeling chemiczny z użyciem kwasów AHA (kwas glikolowy, migdałowy), kwasu pirogronowego oraz kwasu trójjodooctowego (TCA). Peeling mechaniczny wykonuje się używając mikrodermabrazji i dermabrazji. Mikrodermabrazja polega na ścieraniu kolejnych warstw naskórka przez precyzyjnie kontrolowany strumień mikrokryształków. Zabieg ten nie niesie ryzyka przebarwień i blizn, a efekty widoczne są od razu.

Dermabrazja polega na mechanicznym, bądź laserowym usuwaniu naskórka. Jest zdecydowanie bardziej drastycznym zabiegiem od mikrodermabrazji, gdyż skóra ścierana jest aż do naczyń krwionośnych, dzięki czemu podczas jej wykonywania można usunąć głębsze blizny. Krioterapia natomiast, jest formą leczenia z zastosowaniem ciekłego azotu. Zabieg polega na zamrażaniu i rozmrażaniu zmienionej chorobowo skóry i powtarzaniu tego schematu w kilku cyklach. Daje zadowalające efekty kosmetyczne.

W ostatnich latach bardzo popularną metodą służącą likwidacji blizn potrądzikowych jest biostymulacja laserowa. Wykonuje się zazwyczaj serię 20 naświetlań miejsc zmienionych chorobowo, słabą i nieszkodliwą wiązką lasera. Wśród innych, mniej skutecznych metod poprawiania kondycji skóry, znajduje się homeopatia, odpowiednia dieta, kosmetyki przeciwtrądzikowa, witaminy i biopierwiastki.