Łupież to bardzo częsta i bardzo wstydliwa choroba. Komórki skóry zdrowego człowieka ulegają na przemian złuszczaniu i tworzeniu się w sposób kompletny i uporządkowany – proces ten trwa prawidłowo około 28 dni. U chorego natomiast proces ten jest bardzo przyśpieszony i może trwać nawet tylko 7 dni. Komórki skóry głowy złuszczają się przed obumarciem i pojawiają się charakterystyczne łuski we włosach.

Występują dwie odmiany łupieżu: suchy i tłusty. Łupież suchy ma łagodniejszą formę, nie występują przy nim podrażnienia i stany zapalne. Głównymi jego objawami są drobne i suche łuski, które mogą się nawet samoistnie odrywać od głowy. Nieleczony może zmienić się w wariant tłusty, który objawia się widocznymi ogniskami żółtych łusek komórek skóry połączonymi ze stanem zapalnym, świądem i łojotokiem.

Przyczyny łupieżu można podzielić na zewnętrzne i wewnętrzne. Do pierwszych należą przede wszystkim czynniki atmosferyczne, takie jak np. zbyt duże nasłonecznienie czy działanie zimnego powietrza i wiatru, zanieczyszczenia powietrza i wody, brak higieny lub niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy i włosów, nakrycia głowy (szczególnie ciasne i z syntetycznych materiałów), działanie promieniowania ultrafioletowego, palenie tytoniu oraz poddawanie skóry i włosów zbyt wysokim temperaturom. Do czynników wewnętrznych można z kolei zaliczyć: niewłaściwa dietę, zaburzenia hormonalne, chorobę i osłabienie organizmu, stres i zmęczenie organizmu.

Leczenie łupieżu opiera się głównie na stosowaniu szamponów, które są najlepszym nośnikiem substancji leczniczych. Najskuteczniejszymi z tych substancji są ketokonazol, pirytionian cynku, piroctone olamine, biosiarka, dziegieć, naturalne wyciągi z czarnej rzepy, paczków topoli pokrzywy zwyczajnej, brzozy brodawkowatej, liści i ziela szałwii oraz olejków eterycznych.

Pomocna w walce z łupieżem może być też odpowiednio dobrana dieta. Osoby, które spotkały się z tą przypadłością powinny dostarczać organizmowi jak najwięcej wapnia, fosforu, magnezu, potasu i cynku zawartych w fasoli, słoneczniku, liściastych warzywach, orzechach, bananach, cytrusach, ziemniakach, mięsie i jajkach.

Jeżeli kuracja przeciwłupieżowa nie przynosi zamierzonych skutków przez kilka tygodni, warto zastanowić się nad wizyta u lekarza specjalisty, który rozważy możliwość zakażenia drożdżakami całego organizmu. Zaleci wtedy stosowanie, oprócz szamponów, także środków przeciwgrzybicznych i przeciwzapalnych. Może także stwierdzić łojotokowe zapalenie skóry, w wypadku którego należy stosować także środki złuszczające naskórek.